Kelewatan keibubapaan, perubahan keutamaan dan tekanan kewangan menyumbang kepada penurunan kadar kelahiran Malaysia, kata seorang pakar kajian keluarga.
PETALING JAYA: Kadar kelahiran Malaysia yang menurun bukan semata-mata soal pasangan memilih untuk mempunyai lebih sedikit anak, tetapi mencerminkan perubahan sosial dan ekonomi yang lebih luas yang membentuk semula cara orang muda mendekati perkahwinan dan kehidupan berkeluarga, kata seorang pakar kajian keluarga.
Sempena Hari Penduduk Sedunia, pakar pembangunan manusia dan kajian keluarga Universiti Malaysia Pahang Al-Sultan Abdullah Dr Noradilah Md Nordin berkata ramai anak muda Malaysia masih bercita-cita untuk berkahwin dan mempunyai anak, tetapi melambatkan kejayaan itu ketika mereka mengharungi perubahan realiti pendidikan, ekonomi dan sosial.
“Ramai anak muda Malaysia menghabiskan beberapa tahun untuk melanjutkan pelajaran ke peringkat tinggi, membina kerjaya mereka dan mencapai kemerdekaan kewangan sebelum mempertimbangkan untuk berkahwin.
“Selepas tamat pengajian, mereka sering mengutamakan mendapatkan pekerjaan yang stabil, membayar balik pinjaman pendidikan, menabung untuk rumah dan bersiap sedia untuk tanggungjawab jangka panjang sebagai ibu bapa.” Noradilah berkata kelewatan keibubapaan, bukannya keputusan langsung untuk mempunyai lebih sedikit anak, nampaknya menjadi corak yang lebih biasa di kalangan anak muda Malaysia.
“Penyelidikan menunjukkan bahawa penangguhan keibubapaan boleh menyebabkan saiz keluarga yang lebih kecil kerana kesuburan menurun dengan usia, terutamanya di kalangan wanita. Akibatnya, menangguhkan kelahiran pertama akhirnya boleh mengakibatkan saiz keluarga yang lebih kecil.”
Beliau berkata pada masa yang sama, sesetengah pasangan sengaja merancang untuk keluarga yang lebih kecil kerana tanggungjawab kewangan dan praktikal yang berkaitan dengan membesarkan anak, termasuk penjagaan anak, pendidikan, penjagaan kesihatan, perumahan dan mengimbangi kerja dan kehidupan keluarga.
Noradilah berkata konsep membina keluarga telah berkembang berbanding generasi terdahulu, di mana perkahwinan dan keibubapaan sering dilihat sebagai tonggak semula jadi yang dibentuk oleh kasih sayang, nilai budaya, harapan keluarga dan, bagi umat Islam, perkahwinan sebagai sebahagian daripada fitrah (sifat manusia).
“Hari ini, walaupun nilai itu kekal penting, membina keluarga semakin dikaitkan dengan kestabilan kewangan, pekerjaan yang selamat, pemilikan rumah, kematangan emosi dan keupayaan untuk menyediakan kualiti hidup yang baik untuk anak-anak.
“Dengan kata lain, membina keluarga kini dilihat bukan sahaja sebagai pencapaian peribadi tetapi juga sebagai tanggungjawab jangka panjang yang memerlukan perancangan yang teliti.”
Beliau menambah bahawa walaupun Malaysia telah mencapai kemajuan dalam mengiktiraf keperluan keluarga moden, terutamanya isi rumah dwi-pendapatan, lebih banyak boleh dilakukan untuk mengukuhkan sistem sokongan agar seiring dengan perubahan peranan keluarga.
Bagaimanapun, Noradilah menambah bahawa jika lebih ramai rakyat Malaysia terus menangguhkan perkahwinan dan keibubapaan, negara boleh menghadapi populasi yang semakin tua, tekanan yang lebih besar terhadap sistem penjagaan kesihatan dan perlindungan sosial dan mengubah pengaturan penjagaan keluarga.
“Jika lebih banyak keluarga mempunyai lebih sedikit anak atau kekal tanpa anak, permintaan untuk penjagaan jangka panjang, sokongan komuniti dan perkhidmatan penjagaan warga emas akan meningkat.
Perubahan demografi ini menyerlahkan keperluan untuk dasar yang lebih kukuh untuk menyokong penuaan yang sihat, penjagaan keluarga dan sistem sokongan sosial yang mampan.”
Beliau juga menegaskan bahawa menangani perubahan demografi memerlukan usaha kolektif dan bukannya meletakkan tanggungjawab semata-mata kepada individu.
Noradilah berkata Malaysia juga perlu memberi penekanan yang lebih besar dalam menyediakan golongan dewasa muda untuk kehidupan berkeluarga melalui pendidikan perhubungan, perancangan kewangan, kemahiran keibubapaan dan pemahaman yang lebih baik tentang tanggungjawab perkahwinan dan keibubapaan.
“Dengan menggabungkan sokongan praktikal dengan pendidikan kehidupan keluarga, Malaysia boleh membantu golongan dewasa muda membina keluarga yang berdaya tahan yang menyumbang kepada kesejahteraan generasi akan datang.”
